آينده نيوز
رسانه مستقل ایرانیان
همسریابی، مسئولیتی اجتماعی و حكومتی
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 7:40:00 EDT
');
document.write('من با مطالعات زیادی كه در حوزه مسائل زنان دارم و میدانم صدها هزار دختر از تجرد «ناخواسته» رنج میبرند. 29 سالهام. با اندامی لاغر و چهرهای كه دیگران دلنشین و زیبایش میدانند، به لطف تربیت پدر و مادری فرهنگی، دیندار و جدی مانند دو خواهر دیگرم خوب تربیت شدهام و رشد كردهام. كارشناس ارشد علوم اجتماعی هستم و نگارگر تابلوهای رنگ و روغن. بیش از ده مقاله در زمینههای ادبی و اجتماعی، در نشریات گوناگون به چاپ رساندهام و در موسیقی و شنا هم توانایی دارم. اما چون نه پدرم از صاحبان مقام و مكنت است و نه خودم از دامگستران عشوهگر، تاكنون ازدواج نكردهام. اطرافیان میگویند این «ماندن» من بخت دو خواهر 25 ساله و 23 سالهم را- كه آنها نیز تحصیلكرده، باوقار و هنرمندند- «بسته» است! به آسانی میتوان گرد اندوه را بر چهره خسته پدر و مادرم مشاهده كرد. اگر در محفل خویشان شركت كنم، با این پرسش روبهرو میشوم كه چرا ازدواج نمیكنی؟ انگار صدها مرد شایسته جلو منزل ما صف كشیدهاند و من به هیچ كدامشان، از سر كبر و ناز نیم نگاهی نمیكنم! و اگر از رفتن به مجلس آنها دوری گزینم، در آشكار و نهان آماج تیرهای ترحم و ملامتشان قرار میگیرم. بعضی دلسوزی میكنند كه خوب است برای لاغریت فكر كنی یا از پدرت بخواهی وضع مالیاش را بهتر سازد. و ماندهام چرا باید با دختری مثل من همانند اتومبیلی یا خانهای كه میخواهند بخرند و به رخ دیگران بكشند برخورد میشود. شرمآورتر اینكه برخی از مردان كم سواد و بیكار و یا میانسال و جاافتاده، با این پندار كه دیگر فردی مناسبتر از آنها پا پیش نمیگذارد، به خود اجازه میدهند كه خواستگار سینهچاك من باشند! كاش میشد از این دیار غمبار با مردم ظاهرپرستی كه دارد، به جای دیگری از جهان كوچ كرد. ای خوش آن روز كزین منزل ویران بروم راحت جان طلبم وز پی جانان بروم دلم از وحشت زندان سكندر بگرفت رخت بربندم و تا ملك سلیمان بروم من با مطالعات زیادی كه در حوزه مسائل زنان دارم و میدانم صدها هزار دختر از تجرد «ناخواسته» رنج میبرند، تاخیر در ازدواج را معلول دو عامل میدانم: یكی دنیاخواهی مردم كه نشانه آن چیره شدن معیارهای ظاهری در جهتگیریها و گزینشهای زندگی است و دیگری كمرنگ شدن مسئولیتپذیری مردم و رنجآورتر از همه بیتعهدی نهادهای اجتماعی و دولتی. بیشتر مردم به زیباییها و داراییهای چشمنواز توجه میكنند و ژرفای ارزشهای اصیل را از نظر دور میدارند. گویی بر این باورند كه «ان اكرمكم عندالناس اغناكم» مراد من از بیتعهدی مردم و اهل حكومت در این است كه ازدواج را امری كاملا فردی و خانوادگی و نه مسئلهای عمومی و اجتماعی به حساب میآورند. من و والدینم نه مردان مجرد زیادی را كه شایسته همسری باشند میشناسیم و نه به فرض شناختن، میتوانیم آغازگر پیشنهاد و گفتوگو برای ازدواج باشیم. چرا خویشاوندان و دوستان، به فكر دختران و پسران آشنای خود نیستند؟شنیدهام در تهران موسساتی با صلاحیت وجود دارد كه با روشی علمی و اسلامی برای جوانان همسری مناسب معرفی میكنند. من حاضرم بدون چشمداشت مادی، راهاندازی و اداره چنین مركزی را، در شهر خودمان بپذیرم. سپاسگزارم كه درددل جوانان را میشنوید و در نشریه پربارتان منعكس میكنید. (مریم- ن از شیراز) ازدواج، سرنوشتسازترین رویداد زندگی انسان و خانواده مهمترین نهاد اجتماعی است. اگر جوانان یك جامعه بتوانند در سن مناسب، با روشی آگاهانه و خردمندانه ازدواج كنند و با برخورداری از سلامت جسم، روان و اخلاق و با پشتوانه توانمندیهای فردی و حمایتهای اجتماعی، پایههای خانواده خود را استوار سازند، در هر سال هزارها نهال خرم و سرسبز در بوستان پهناور این سرزمین پا میگیرند و با بالندگی شگفتآوری، شمیم دلانگیز شكوفایی و میوههای شیرین رشد و فراروندگی را به همه مشتاقان ارزانی میدارند. پژوهشهای میدانی نشان داده است كه در شهر و دیاری كه ازدواج جوانان بهنگام روی میدهد و به مدد آموزشها و مشاورههای پس از آن، شمار خانوادههای موفق افزایش مییابد، شاخصهای سلامت و توسعه شهری مانند سطح اقتصادی، امنیت اجتماعی، پیشرفت علمی و مشاركت سیاسی مردم نیز به طور چشمگیری بالا میرود. از آن سو هر چه بر عده جوانان مجرد افزوده شود، سیل خشم و شهوت درازآهنگ و پیچان و زمینكن، راه میافتد و بنیان آرامش و پارسایی جامعه را ویران میسازد. اگر پیامبر والایی فرموده است «شراركم عزابكم: بدترینهای شما بیهمسرانتان هستند» از این روست كه به گواهی دین و علم و تجربه بیخانمانی، امید به زندگی و سرمایهگذاری برای بقا را كاهش میدهد و زمینهساز بسیاری از آسیبهای اجتماعی میشود. بنا شدن خانواده بر پایههای سست و تلاش نكردن برای مقاومسازی آن، بعد از شروع زندگی، گسستگی این پیوند مقدس و یا آشفتگی درازمدت را در پی خواهد داشت و این دو یعنی خانوادههای گسسته و آشفته، بیش از بیهمسری، افراد و جامعه را به دره هولناك بحرانهای روانی و اخلاقی سرنگون میسازد. با این بیان، باید مسئله ازدواج بهنگام و موفقیتآمیز مهمترین دغدغه خاطر مدیران و مسئولان باشد تا به یاری گرفتن از صاحبنظران حوزه و دانشگاه برای آن برنامهریزی كنند. در شرایط كنونی جامعه- كه هزارها جوان در انتظار یافتن همسری مناسب هستند و بسیاری از خانوادهها مشتاق آموزشها و مشاورههای بعد از ازدواج - در متن و كنار شهرهای بزرگ، بعضی از روی دلسوزی و خیرخواهی و برخی برای ماهی گرفتن از آب گلآلود نیاز و تقاضای جنسی و عاطفی، سایتها و موسسات همسریابی بنا كردهاند و با درج آگهیهای تبلیغاتی مشتاقان را به سوی خود فرا میخوانند. دردناكانه بیشتر این مراكز، با روشهایی عوامانه و غیرعلمی، همچون خانم جلسهایهای سنتی! تلاش دارند افراد را به هم برسانند تا از پاداش دنیوی و ثواب اخروی آن برخوردار شوند و اندكی نیز با شیوههای فریبنده و غیراخلاقی دوستیها و رابطههای بیدوام و بلهوسانه را دامن میزنند. قرآن كریم با تعبیر «وانكحوا الایامی...» تزویج جوانان را مسئولیتی اجتماعی و حكومتی میداند (نور/32) از این رو نه تنها پایهگذاری و سامان دادن مراكز همسریابی امری غیرمتعارف نیست، بلكه با توجه به مشكلات زیادی كه بیان كردیم و نمونهای از آن را در رنجنامه خواننده پاكاندیش، فرهیخته و هنرمندمان خواندیم، وظیفه جدی نهادهای حكومتی است كه یا خود مسئول مستقیم آن باشند و یا سازمانهای غیردولتی با صلاحیت را در این راه حمایت و هدایت كنند.');
document.write('
استفتاء رهبر انقلاب؛ جذب حداكثری و طرد حداقلی
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 7:39:00 EDT
');
document.write('نظر رهبر معظم انقلاب درباره التزام به ولایت فقیه، می تواند حلال بسیاری از مشكلات و كج سلیقه گی ها باشد. یك نظام را با حداقل هایش تعریف می كنند و در جامعه شناسی سیاسی این مساله جا افتاده كه مشروعیت لزوما التزام داشتن افراد از روی پذیرش قلبی نیست. افراد مختلف ممكن است حساب گری های متفاوت داشته باشند و بر حسب آن حساب گری ها، اطاعت كند و التزام داشته باشند. اما آنچه مهم است نتیجه عملی آن است. التزام یك فرد ممكن است از روی اعتقاد قلبی یا از روی مصلحت باشد یا از روی منفعت های سود و زیانی باشد یا حتی از روی ترس باشد. مهم بازده است. بهتر و شایسته آن است كه با فرایندهای اقناعی و فرهنگ سازی مبتنی بر استدلال، پذیرش قلبی را گسترش دهیم. این كه باید اعتقاد و پذیرش قلبی را گسترش داد صحیح است، اما به هر حال در اداره كشور با رفتار افراد سروكار داریم كه مكن است دیدگاه های متفاوتی داشته باشند. دستورات حكومتی كه رهبر انقلاب در پاسخ خود به آن اشاره كرده اند، یا تاكید بر دستوراتی است كه از آن تعبیر به حكم حكومتی می شود و خیلی كم اتفاق می افتد یا تاكید بر مطلق مصوبات و قوانین كشور است. از آنجا كه حكم حكوكتی بسیار كم پیش می آید تاكید رهبر انقلاب بر مطلق قوانین كشور است. یعنی هر كس به قوانین موجود پایبند بود به ولی فقیه هم التزام دارد. نظر رهبر معظم انقلاب می تواند حلال بسیاری از مشكلات و كج سلیقگی ها باشد. می تواند جلو مواجهات غلط رقبا با یكدیگر را بگیرد. از نیت خوانی و تفتیش عقیده های همدیگر جلوگیری كند. با این نظر باید شاهد یك تحول در سیاست ها و رفتارهای مسئولان و كسانی كه مصدر امور گزینشی و تعیین و تائید صلاحیت ها هستند باشیم. همچنین گروه هایی كه می خواهند عطف به حقوقشان در عرصه سیاسی- اجتماعی مشاركت داشته باشند. آنها باید با خیال آسوده و با توجه و رعایت قواعد رسمی تعریف شده به میدان بیایند. نگاه غلط به ولایت فقیه منجر به نوعی سطحی نگری می شود كما اینكه چنین اتفاقی هم افتاده بود. اما نظر رهبر معظم انقلاب، جا را برای تفاوت سلیقه و دیدگاه باز می كند. بر این اساس وقتی كه حكمی از طرف ایشان صادر می شود افراد باید اطاعت كنند، ولی این به معنای آن نیست كه لزوما با نظرات و دیدگاه های ایشان هم موافق باشند. ممكن است افراد ضمن التزام به ولایت فقیه با برخی دیدگاه های ایشان مخالف هم باشند. مهم عمل به قانون و احكام حكومتی است. درباره قرابت این نظر و استراتژی «جذب حداكثری و طرد حداقلی» باید در نظر داشت كه نظر رهبر انقلاب مقوم استراتژی جذب حداكثری و طرد حداقلی است. اگر این دیدگاه مورد توجه قرار گیرد «جذب حداكثری» به حداكثر خود می رسد و «طرد حداقلی» هم به حداقل خود می رسد. در چنین شرایطی طرد شدگان، محدود می شوند به حداقلی از اپوزیسیون كه عملا با دستورات حكومتی و قوانین مخالفت می كنند و آن را اجرا نمی كنند. اما تعداد جذب شده ها به حداكثر خود می رسد.');
document.write('
بازخوانی پرونده دولت مصدق و كودتای 28 مرداد
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 7:35:00 EDT
');
document.write(' ماجرای دولت ملی مصدق هر چند كه سالیان دور به مدد كودتا از پای درآمد اما بدون تعارف هنوز روایت روزهای مصدق به پایان نرسیده است و تاریخ نیز بزرگراهی بزرگ را نشان میدهد كه در آن ملی شدن صنعت نفت ایران را حك كردهاند. ما نیز به همین سبب و به مناسبت فرا رسیدن سالروز كودتای 28 مرداد با همایون كاتوزیان، تاریخدان، اندیشمند و استاد دانشگاه آكسفورد به گفتوگو نشستهایم. او یكبار دیگر در این گفتوگو با ما به نیم قرن پیش آمده است و فارغ از استعمارگری كشورهای غربی، عدم برخورد قانونی با آشوبگران حزب كمونیست توده و راستهای افراطی از سوی مصدق را یكی از دلایل ناكامی دولت ملی وی میداند. كاتوزیان میگوید:« مصدق اگر در برابر قانونشكنی و تهمت و افتراء و فحش و فضیحت و آشوبگری تودهایها و عناصر دستراستی قانون را اجراء میكرد و از سوی دیگر اگر دعوای نفت را به بهترین شیوه ممكن حل میكرد ممكن نبود نهضت ملی به آن ترتیب سركوب شود». متن این گفتوگو در ادامه آمده است. ملی شدن صنعت نفت هر چند كه نقطه عطفی در تاریخ ایران محسوب میشود، اما از سوی دیگر گروهی از صاحبنظران بر این باورند كه این اتفاق معبر دولتی شدن نفت و شكلگیری دولتهای رانتیر را بعد از وقایع 28 مرداد باز كرد. نظر شما در این باره چیست؟ آیا ملی شدن صنعت نقطه آغاز استبداد نفتی بود؟ تا زمانی كه نفت ملی شد، نفت جنوب ایران در دست «شركت نفت ایران و انگلیس» بود. بهره مالكانهای كه این شركت به دولت ایران میداد جزء كوچكی از درآمدش بود، چنانكه مالیاتی كه شركت مزبور به دولت انگلیس میپرداخت به مراتب از عواید ایران كه صاحب چاههای نفت بود كمتر بود. اما هدف از ملی كردن نفت فقط بالا بردن درآمد نفتی ایران نبود بلكه ـ حتی مهمتر از آن ـ كوتاه كردن دست شركت مزبور از دخالت در نفت و عواید نفت به خودی خود نه فقط زیان نمیرسانند بلكه سودمند نیز هستند. امور سیاسی ایران و نیز حكومت ضمنی آن در استان خوزستان بود. در هر حال معنای ملی كردن این بود كه نفت ایران از تصاحب و تسلط شركت سابق بیرون آید و متعلق به ایران شود. آیا كسانی كه ملی كردن نفت را زیانبخش میدانند بر آن سرند كه همان بهتر بود كه نفت ایران در دست شركت سابق بماند؟ و گرنه باید به جای ملی كردن چه كار میكردند. از همه اینها گذشته پیش از ملی كردن هم عواید نفت به دولت پرداخت میشد و هنوز هم در همه جا میشود. از این گذشته اصطلاحات و مقولات «دولت رانتیر» و «استبداد نفتی» را بنده در كتاب اقتصاد سیاسی ایران كه در سال 57ـ1356 نوشتم ـ یعنی در بحبوحه انقلاب ـ مطرح كردم كه البته سالهای دراز كوچكترین توجهی به آن نشد و وقتی هم كه شد كمتر كسی یادی از بنده كرد. اما بعداً تبدیل به الفاظی شدند كه غالبا خارج از متن و بدون توجه به چارچوب تئوریك و تاریخی آن «پرانده» میشدند و گویا هنوز هم میشوند. نفت و عواید نفت به خودی خود نه فقط زیان نمیرسانند بلكه سودمند نیز هستند. موضوع این است كه دولتی كه این درآمد را به دست میآورد با آن چه میكند. ملی كردن نفت و درآمد حاصل از آن دولت را «رانتیر» نمیكند بلكه این ماهیت دولت و جامعه و نوع بهرهگیری از آن است كه آن نتیجه را میدهد. نروژ درآمد زیادی از فروش نفت به دست میآورد كه به خزانه دولت میرود ولی نروژ دولت رانتیر نیست. دو نكته دیگر را بگویم: یكی این كه درآمد ایران از نفت تا اواسط دهه چهل 1340 یعنی در حدود پانزده سال بعد از ملی شدن چندان بود كه سبب استبداد نفتی شود و در هر حال دولتی كه پس از بیست و هشت مرداد 1332 بر سر كار آمد دولتی دیكتاتوری بود نه استبدادی؛ و بنده به كرات در كتابها و مقالهها و مصاحبههایم تفاوت اساسی این دو نوع رژیم را روشن كردهام. به طور خیلی خلاصه دیكتاتوری حكومت اقلیت است كه طبقات مستقل بالا پشتیبان و پایگاه آن هستند و مقید و مشروط به قوانینی است كه نمیتواند هر روز به اراده خود تغییر دهد. هدف از ملی كردن نفت فقط بالا بردن درآمد نفتی ایران نبود بلكه ـ حتی مهمتر از آن ـ كوتاه كردن دست شركت مزبور از دخالت در امور سیاسی ایران و نیز حكومت ضمنی آن در استان خوزستان بود. حال آن كه استبداد، حكومت فردی و خودسرانهای است كه نه طبقات بالا در آن سهمی دارند و نه ـ در نتیجه ـ مقید به قانونی خارج از اراده خویش است. از 1332 تا ده سال بعد كه «انقلاب سفید» آغاز شد حكومت دیكتاتوری بود و پایگاههای اصلی آن نیز هیات حاكمه سیاسی (عمدتا زمینداران) و هیات حاكمه مذهبی بود. اما از آن پس، این طبقات سهم خود را در قدرت سیاسی از دست دادند و در نتیجه دیگر پایگاههای طبقاتی دولت در شمار نمیآمدند. اگر دولت طبقات جدیدی ـ مثلا سرمایهداری شهری و روستایی ـ را جانشین آنان میكرد آنگاه باز هم پایگاه اجتماعی داشت، اما به همان شكل دیكتاتوری میماند و به حكومت فردی، خودسرانه، یا استبدادی بدل نمیشد. اینگونه بود كه استبداد تاریخی ایران دوباره به صحنه حكومت بازگشت و درآمد فزاینده نفت از اواسط دهه چهل آن را تسهیل و تحكیم كرد و به استبداد نفتی تبدیل شد. و گرنه نفس درآمد نفت هیچ صفت سیاسی ندارد و الزاما سبب ایجاد حكومت استبدادی نمیشود. در دوران مرحوم مصدق و در اوج رویارویی اقتصادی دول غربی با ایران، مسوولان دولتی توانستند برای نخستین بار ارزش افزوده اقتصاد ایران را بدون احتساب نفت افزایش دهند. با این وجود اما گروهی بر این باورند كه یكی از دلایل شكلگیری كودتای 28 مرداد سختیها و فشارهای اقتصادی بود كه در دوران مصدق به مردم ایران وارد شد. این نظریه تا چه حد قابل دفاع است؟ اشاره شما به سیاست «اقتصاد بدون نفت» است كه پس از آنكه شركتهای نفتی، نفت ایران را تحریم كردند در پیش گرفته شد. چنانكه بنده (مثلا در كتاب مصدق و مبارزه برای قدرت) به تفصیل شرح دادهام، روشهایی كه برای اداره «اقتصاد بدون نفت» به كار برده شد معقول و واقعبینانه بودند و به اصطلاح زیان حاصل از آن را به حداقل رساندند. اما این درست است كه در هر حال اقتصاد بدون نفت (یعنی در واقع از دست رفتن درآمد نفت كه منبع اصلی ارز خارجی نیز بود) از نظر رفاه اقتصادی و غیره نتیجهاش منفی بود، و اگرچه دلیل اصلی سرخوردگیهای مراحل نهایی حكومت ملی نبود، بیشك در آن تاثیر داشت. برای اجتناب از این، اولا اگر دولت، میانجیگری بانك جهانی را پذیرفته بود اصلا لزومی به سیاست «اقتصاد بدون نفت» به وجود به طور خیلی خلاصه دیكتاتوری حكومت اقلیت است كه طبقات مستقل بالا پشتیبان و پایگاه آن هستند و مقید و مشروط به قوانینی است كه نمیتواند هر روز به اراده خود تغییر دهد. نمیآمد و بعد از آن هم اگر دولت به بهترین شیوه ممكن در آن زمان دعوای نفت با انگلیس را حل كرده بود، مساله تمام میشد. جنش ملی شدن صنعت نفت اگرچه پایانی بر استعمار انگلیس و قدرتهای بزرگ در كشور ما بود ولی از این فرصت تاریخی در جهت استبداد سیاسی استفاده شد. به عبارتی جنبش ملی شدن صنعت نفت پس از حدود یك سال ماه عسل خوش برای ایران، به استبداد سیاه منتهی شد. در این فرآیند به زعم شما مقصران اصلی چه كسانی هستند، نخبگان، ساختار سلطنتی، نیروهای بیگانه و یا حاملان نهضت؟ یكی از بزرگترین موانع، رفتار حزب توده بود كه حزبی منظم، نیرومند و فعال بود و پشتش نیز به كوه احد شوروی. در یك سال اول حكومت مصدق، مطبوعات و نشریات حزب توده بدترین تهمتها را به او و نهضت ملی زدند و آنها را جاسوس انگلیس، نوكر آمریكا و غیره خواندند. به عنوان یك مثال روزنامه فكاهیشان چلنگر در شعری نوشت: چرا هر جا كه یك جاسوس باشد به خان پیشوا مانوس باشد تو پیشوا نیستی جانا، بلایی تو میكروب سلی؛ مالاریایی .... كه البته منظور از پیشوا، مصدق بود. در سال دوم، پس از جریان سیام تیر نیز، اگرچه بر اثر فشار اعضاء خود اینگونه حملات را كنار گذاشتند اما تا آخر از حكومت مصدق پشتیبانی نكردند و حتی وقتی مصدق در دی ـ بهمن 1331 شركت شیلات (ماهیگیری) شمال را كه قراردادش با شوروی به پایان رسیده بود ملی كرد، روزنامه مردم (ارگان كمیته مركزی آن حزب) نوشت كه «به دستور اربابانش» این كار را كرده است. سیاستمداران محافظهكار نیز طبعا از حكومت مصدق راضی نبودند ولی بیشترشان تا نیمههای راه با او آمدند. در نظر داشته باشید كه نهضت ملی نه در مجلس شانزدهم و نه هفدهم اكثریت نداشت و اگر خیلی از نمایندگان محافظهكار به دولت رای اعتماد نمیدادند ساقط میشد. اما البته آن دولت، دولت دلخواه آنها نبود، بلكه دولتی بود كه سرلشگر زاهدی پس از 28 مرداد تشكیل داد. شاه هم كه (شاید باورتان نشود) از سویی یقین داشت كه مصدق و جبهه ملی و غیره همه نوكران انگلیساند و اصلا به دستور انگلیس نفت را ملی كردهاند؛ و از سوی دیگر از سیاست «شاه باید سلطنت كند نه حكومت» مصدق سخت خشمگین و آزردهخاطر بود. اما هیچ فرد یا جریان اجتماعی صرفا به خاطر مخالفت یكی از بزرگترین موانع، رفتار حزب توده بود كه حزبی منظم، نیرومند و فعال بود و پشتش نیز به كوه احد شوروی. در یك سال اول حكومت مصدق، مطبوعات و نشریات حزب توده بدترین تهمتها را به او و نهضت ملی زدند و آنها را جاسوس انگلیس، نوكر آمریكا و غیره خواندند. دیگران شكست نمیخورد، بلكه كارهایی كه خودش میكند و نمیكند نیز در آن تاثیر دارد. مصدق اولا اگر در برابر قانونشكنی و تهمت و افتراء و فحش و فضیحت و آشوبگری تودهایها و عناصر دستراستی (كه در ماههای آماده شدن برای كودتا عنان بیشترشان در دست قدرتهای خارجی بود) قانون را اجراء میكرد و آنها را طبق قوانین موجود وادار به رفتار مدنی و قانونی میكرد، و ثانیا اگر دعوای نفت را به بهترین شیوه ممكن در آن زمان حل میكرد ممكن نبود نهضت ملی به آن ترتیب سركوب شود. برخی صاحبنظران تاریخی مسامحهكاری دولت مصدق در برخورد با ساختار استبدادی حاكم، همچنین رویكرد غیرمذهبی مصدق را عامل شكست جنبش میدانند. به نظر شما كدام عامل موثرتر بود؟ در ادامه نكات بالا باید توجه داشت كه در آن زمان نه استبداد، بلكه روی دیگر سكهاش كه آشوب و هرج و مرج باشد مخل و مانع پیشرفت ـ چه رسد به پیروزی ـ بود و چنانكه گفتم آن را میشد با اجرای قانون فرو نشاند. اما درباره مذهب، اولا نه مصدق و نه آیتالله كاشانی كه رهبر مذهبی نهضت ملی بود قول نداده بودند یا حتی میل نداشتند كه حكومت اسلامی بر سر كار آورند. این برنامه گروه فعالین فدائیان اسلام بود كه در نتیجه هم مصدق و هم كاشانی را تا آخر كار یكجا میكوبیدند، به ویژه آنكه درست در اوائل نخستوزیری مصدق، مرحوم كاشانی با صدور اعلامیهای گفت كه كسانی كه میگویند باید خانمها را از ادارات اخراج كرد یا حجاب را اجباری كرد (و جز آن) یا نادان یا جاسوس انگلیساند. مصدق به گفته مكرر خودش، به ویژه در مجلس، مسلمان بود و گاه حتی در مبارزاتش از تراژدی شهادت حضرت سیدالشهدا مدد میگرفت. اختلافاتی كه بعدا بین او و كاشانی پدید آمد (اگر شرحی را كه در كتابهایم در این زمینه دادهام باور نمیكنید میتوانید به اسناد و مدارك آن دوران رجوع كنید) ابداً ارتباطی با مذهب نداشت بلكه یك اختلاف شخصی و تا اندازهای سیاسی بود كه در آن دكتر بقایی، حسین مكی و ابوالحسین حایریزاده و بعضی دیگر ـ كه هیچكدامشان خواهان حكومت اسلامی نبودند ـ سهیم بودند. آیا به زعم حضرتعالی جنبش ملی شدن صنعت نفت میتوانست به پارادایم توسعه در ایران بدل شود؟ البته اگر نهضت ملی (پارهای بر اثر اشتباهات خودش) شكست نمیخورد ممكن بود با بهرهگیری از درآمد نفت زمینه را برای توسعه سیاسی و اقتصادی فراهم آورد، ولی به قول ملكالشعراء بهار: دریغ از راه دور و رنج بسیار.');
document.write('
سیاست ارزی چالش جدی اقتصاد ما
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 7:33:00 EDT
');
document.write(' وارد آسانسور ساختمان بلند مرتبه اتاق ایران شدیم تا به طبقه هفتم و دفتر كار رییس برسیم. عكسهایمان در آینههای آسانسور تكثیر شده بود، تكهتكه و مخدوش. در طبقه دوم، آسانسور ایستاد، در باز شد و مردی با پروندهای قطور در دست به ما پیوست. گفت: «طبقه چندم میروید؟» گفتیم: «هفتم.» گفت: «من هم با آقای دكتر نهاوندیان كار دارم.» ادامه داد: «خبرنگارید؟» بیآنكه منتظر پاسخ باشد آن پرونده قطور را گشود و نتایج تثبیت نرخ ارز را در یك جمله خلاصه كرد: «زمینگیر شدم.» بعد به صورت تكهتكهاش در آینه نگاه كرد و آهی عمیق كشید. به مقصد رسیدیم و گفتوگوی مان ادامه یافت. گفت: «من همان فعال بخش خصوصی هستم كه اسمش هست و معنایش نیست.» قرار شد شرح زمینگیر شدنش را در قالب گزارشی برای روزنامه «دنیای اقتصاد» بنویسد، اما پیش از آن از ما خواست كه نظر قطعی دكتر نهاوندیان را درباره نرخ ارز و سیاستهای ارزی كشور جویا شویم. البته دكتر محمد نهاوندیان نیازی به معرفی ندارد وقتی در خردادماه سال 86 در پایان رایگیری برای انتخاب رییس اتاق ایران 165 رای از مجموع 315 رای نمایندگان بخش خصوصی به نام او ثبت شد و بدین ترتیب پایان ریاست 28 ساله مهندس خاموشی در نهاد بخش خصوصی كشور رقم خورد. در انتخابات خرداد 86 حتی مهندس مهرعلیزاده كه نامزد طیف موسوم به خواستاران تحول بود به نفع دكتر نهاوندیان كنار كشید تا او پیروز میدان رقابت با طیف سنتگرای اتاق باشد. محمد نهاوندیان دارای دكترای اقتصاد از دانشگاه جرجواشنگتن آمریكا است. از این رو سخن او مستدل به مفاهیم و موازین علم اقتصاد است؛ علمی كه خود جامه عمل پوشاندن به آن را، راهحل درمان دردهای اقتصاد كشور میداند. دكتر نهاوندیان پیش از اینكه رسما وارد گفتوگو شویم از «دنیای اقتصاد» به عنوان «نشریه مطلوب» خود نام برد كه هر روز آن را میخواند و صفحه «اندیشه اقتصادی»اش را با دقت از نظر میگذراند. بخش نخست گفتوگو با رییس اتاق بازرگانی و صنایعومعادن ایران كه با حضور علی درستكار، مدیر روابط عمومی این اتاق انجام شد، بخوانید. جناب نهاوندیان، در این چهار سالی كه رییس اتاق بودهاید، همواره در سخنرانیهای رسمی، نشستهای هیات نمایندگان اتاق و نیز گفتوگو با رسانهها به نكات مساله دار اقتصاد كشور و چالشهای حضور بخش خصوصی در میدان اقتصاد دولتی پرداختهاید مباحثی كه مطرح میكنید و انتقادهای تئوریك، پشتوانه فكری و آكادمیك دارد، حال آنكه به نظر میرسد پاسخهایی كه داده میشود و واكنشهایی كه شاهد آن هستیم، عمدتا ناظر به «تصمیمات دولت و مصوبات مجلس» است این تناقض را چگونه ارزیابی میكنید؟ پاسخ به این سوال به رابطه میان نظر و عمل در اقتصاد یا به عبارت بهتر، به جایگاه و نقش علم اقتصاد در مدیریت اقتصادی برمیگردد. در صحنه عملی اقتصاد، بروز مشكلات قطعا به اتخاذ تصمیماتی منجر میشود كه این تصمیمات میتواند آگاهانه و مبتنی بر علم و تجارب موفق رقبا و گذشتگان باشد یا اینكه فاقد این ویژگیها باشد. حال در اقتصاد ما، تثبیت اسمی نرخ ارز فعلی را میتوان صرفا كمك به واردات غیررسمی یا قاچاق دانست. این ارتباط میان نیاز به تصمیمات اقتصادی و تجارب و اندوختههای دانش اقتصاد را كمتر داشتهایم، بنابراین یكی از خدمات بزرگ به اقتصاد كشور میتواند برقرار كردن پیوند میان صحنه عمل مدیریت اقتصادی و علم اقتصاد باشد كه منظور از علم اقتصاد، وابستگی ایدئولوژیك به یك نگاه خاص نیست، بلكه علم اقتصاد نیز مثل هر علم دیگری، عهدهدار تبیین روابط علی و معلولی است كه مكاتب و دیدگاههای مختلف را شامل میشود. در این میان، ابهام در علل پیچیده شدن یك نسخه خاص در این علم، گمراهی ایجاد میكند و این گمراهی را نیز قطعا میتوان زمینهساز اتخاذ تصمیمات نسنجیده در اقتصاد دانست.با بیان این نكات، عرض میكنم كه اگر ما در اصلاح امور اقتصادی خود از علم اقتصاد استفاده كنیم، در حقیقت از تجارب مشابه در تاریخ خودمان و دیگر كشورها بهره جستهایم تا شاهد تكرار چندباره اجرای راهكارهای اشتباه برای مشكلات اقتصادی نباشیم و نسخههای اقتصادی را درست بپیچیم. این در حالی است كه متاسفانه در حوزه اقتصاد، گاهی تردید در استفاده از این تجارب دیده میشود و اساسا وظیفه ما به عنوان بخش خصوصی، كمك به كاهش این فاصله است و میتوان گفت كه تنها راهكار بهبود این ضعف كه در میدان عملی اقتصاد، برخی تصمیمات بدون استواری بر مبانی علمی و آكادمیك اخذ میشود، این است كه «تصمیم» بر پایه «تحقیق» باشد و مراكز تحقیقاتی اقتصادی در دستگاههای كشور باید تقویت شود؛ ضمن اینكه مجلس ما باید به طور جدی مخالف اتخاذ تصمیمات غیركارشناسی در حوزه اقتصاد باشد. این رویكرد موجب پیشگیری از تصمیماتی خواهد شد كه ضربالاجلی، شتابزده و عملا بیفایدهاند؛ اما بعضا بارها تكرار میشوند و آسیبپذیری اقتصادی به بار میآورند. در عین حال، اقتصاد به عنوان یك علم اجتماعی، باید به مسائل بومی بپردازد و پیوند خود را با جنبههای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی حفظ كند. متاسفانه ما در شرایطی به دلیل فراهم نبودن این شاخصها، خود را از تجارب دیگر جوامع محروم كردهایم؛ اگرچه ما به استناد اسلام نیز باید جوامع دیگر و شرق و غرب را در حوزه اقتصاد مورد مطالعه علمی و البته نه «كپیبرداری بدون توجه به اقتضائات بومی» قرار دهیم. با این حال حركت اقتصادی كشور در سالهای اخیر به طرز آشكار و هدفمندانهای معطوف به یك گوشه از عالم بوده، همان كه ذیل راهبرد نگاه به شرق تعریف شده و شكل گرفته، این سمت و سوی جدید كه دلایل مشخص سیاسی دارد، اقتصاد كشور را به كجا خواهد برد؟ یكی از جنبههای نگاه به شرق در حوزه اقتصاد، توسعه غیرقابل انكار نقش این حوزه در اقتصاد جهانی است كه بر مبنای آن، آسیا در قرن 21، اهمیتی بسیار بیش از گذشته در اقتصاد جهانی یافته است. اگر استراتژی امنیت ملی آمریكا را نیز در این زمینه بررسی كنیم، تصریحات و هشدارهایی بر اهمیت یافتن روز افزون كشورهایی مثل چین و هند و كاهش اهمیت اروپا در گردونه اقتصاد جهانی دارد؛ بنابراین در تدوین برنامه توسعه ملی اقتصادی، نگاه به افق شرق در اقتصاد جهانی گریزناپذیر است. البته این موضوع به معنای كاهش اهمیت كفه غرب در ترازوی اقتصاد جهانی نیست؛ بنابراین ما باید توازنی را در نگاه به غرب و شرق در توسعه اقتصاد ملی داشته باشیم تا كسب موفقیت كنیم. نكته دوم با نظر به شرایط سیاسی، رفع تحریمها قطعا میتواند در نگاه اقتصادی ایران به شرق و غرب، توازن مطلوبی كه به نفع اقتصاد ما است، ایجاد كند موضعی است كه كشورهای غربی در قبال ایران اخذ كردهاند و اعمال تحریمها از سوی بعضی از این كشورها، این واكنش را برای ایران ایجاد كرده كه اقتصاد خود را معطل خواست یا تغییر رویكرد غرب نكند و به دنبال راهكارهای دیگری برود، میتوان علت توسعه تعاملات اقتصادی ایران و چین را تا حدود زیادی به این موضوع نسبت داد. نكته سوم به تبعات ایجاد محدودیتهای بانكی برای فعالان در اقتصاد ایران برمیگردد؛ به این مفهوم كه اعمال این محدودیتها به ویژه از سوی آمریكا در مبادلات دلاری و فقدان سرویسدهی لازم بانكی از سوی بانكهای غربی، به طور طبیعی، جهت مبادلات تجاری ما را به سمت كشورهایی با محدودیتهای كمتر سوق داد. از این رو، در اجماع نظری میتوان گفت كه نگاه رو به شرق، از دو جنبه استراتژیك و الزام آوری واقعیات موجود قابل بررسی است. ضمن اینكه به لحاظ آماری نیز باید گفت كه هماكنون، مازاد سرمایه آسیا رقم قابلتوجهی است و مثل گذشته، غربیها عمدهترین سهم را در بازار سرمایه جهانی ندارند. در عین حال باید خاطرنشان كنم كه رفع تحریمها قطعا میتواند در نگاه اقتصادی ایران به شرق و غرب، توازن مطلوبی كه به نفع اقتصاد ما است، ایجاد كند؛ زیرا اساسا محدود شدن حوزه انتخاب طرفهای تجاری و كاهش قدرت چانهزنی اقتصادی فعالان اقتصادی، به نفع اقتصاد ما نیست. از جمله مسائلی كه در این سالها «به نفع اقتصاد كشور» نبوده، ناهمگونی سیاستهای ارزی با سیاستهای رشد و توسعه تجارت خارجی است كه نمونه مثالی آن اصرار بانك مركزی بر استمرار تثبیت نرخ ارز است اكنون؛ اما به نظر میرسد این رویه كه همواره مورد انتقاد كارشناسان و فعالان بخش خصوصی بوده در آستانه آزادسازی یارانهها، تولید و تجارت كشور را آسیبپذیرتر خواهد كرد. اخیرا حتی دیدیم كه چین هم به ناگزیر تغییر نرخ یوآن را پذیرفت. آیا دولت راهكار دیگری دارد؟ به واقع بحث سیاست ارزی و نرخ ارز فعلی را میتوان یكی از چالشهای جدی اقتصاد ایران دانست و این در حالی است كه وضعیت ایران در این زمینه در مقایسه با كشورهایی مثل چین كاملا معكوس است؛ به این مفهوم كه این غربیها و به ویژه آمریكاییها هستند كه چین را تحت فشار تغییر نرخ ارز قرار میدهند تا به موجب آن كالای خارجی بتواند به چین وارد شود؛ چراكه در حال حاضر برای مصرفكنندگان چینی با نرخ ارز كنونی این كشور صرف نمیكند كه كالای خارجی بخرند، اما در ایران برعكس است. یعنی به سبب تورم داخلی، قدرت خرید مصرفكنندگان ایرانی مرتبا تغییر پیدا میكند، زیرا سالانه به طور مستمر نرخ دستمزد با مصوبه دولت بالا میرود و نرخ خدمات هم به تناسب افزایش مییابد كه به موازات این تغییرات، قیمت تمام شده كالا برای تولیدكنندگان داخلی افزایش مییابد. در نتیجه، خرید كالای خارجی كه تحت تاثیر این تورم نیست، برای مصرفكنندگان داخلی به صرفهتر میشود؛ بنابراین اگر دولت و بانك مركزی، به تناسب تفاوت تورم داخلی و خارجی، نرخ ارز را تغییر دهند، این اقدام با حفظ قدرت رقابت داخل و خارج، به سود اقتصاد داخلی تمام خواهد شد. از این رو، ما در مورد نرخ ارز، با نگاه به حمایت از تولید و صادرات سیاست ضدغربی را در نظر نمیگیریم، بلكه به تعدیل این نرخ اعتقاد داریم. ضمن اینكه باید تاكید كنم كه در این زمینه، راهحل اول ما «كنترل تورم» اما در مجموع سخن در این است كه ما تا كی میتوانیم سرمایه بفروشیم و كالا بخریم؟! از سوی بانك مركزی است. حال آن كه در مواردی عنوان شده كه وظیفه بانك ملی حفظ ارزش پول ملی است؛ اما پرسش من از عنوانكنندگان این مطلب این است كه آیا این وظیفه بانك مركزی با ایجاد انضباط مالی در بازار داخلی و در نتیجه حفظ ارزش پول ملی در بازار داخل كه در كنترل نرخ تورم خود را نشان میدهد، اجرایی نمیشود؟! و آیا اگر ارزش پول ملی در حفظ قدرت خرید كالای داخلی حفظ نمیشود و باید این ارزش را به طور مصنوعی در خرید كالای خارجی حفظ كرد این دیگر چگونه سیاستی در حفظ ارزش پول ملی است؟! ایراد دیگری كه در این زمینه مطرح است، این است كه اگر نرخ ارز را متناسب با تغییرات تورم بالا ببریم، باز هم به تولید داخلی فشار میآید، زیرا بخش عمده واردات ما، ماشینآلات و كالاهای واسطهای است. اما برای این نكته دو جواب صادق است. اول اینكه اگر تولید داخلی ما هیچ ارزش افزودهای ندارد، پس باید در آن را ببندیم یا اگر این تولید دارای ارزش افزوده است، آن ارزش افزوده را باید مورد حمایت قرار دهیم و اساسا اشكال ندارد اگر حتی واردات متناسب با افزایش نرخ ارز، افزایش یابد، اما نباید از حمایت از ارزش افزوده غافل شد. یعنی اگر حتی 60 تا 70 درصد هم واردات در كشور وجود دارد، از 30 تا 40 درصد مابقی كه ارزش افزوده تولید میكند، باید حراست كرد. پیاده كردن این سیاست است كه اشتغال در كشور ایجاد میكند. ضمن اینكه متاسفانه در تنظیم آمار واردات ما و تقسیمبندی كالاهای واسطهای و سرمایهای، دقت لازم اعمال نمیشود. برای مثال، امروز گندم كالای واسطهای تلقی شده، در حالی كه واقعا این گونه نیست؛ در این شرایط، اتفاقا اگر واردات این كالاها را به طور نسبی گران كنیم، این امر به رونق گرفتن تولید داخلی آنها منجر میشود. مصداقی اگر سخن بگوییم، توان تولید خیلی از ماشینآلات وارداتی در داخل وجود دارد، اما سیگنالهای نادرستی كه نرخ ارز میدهد از تولید داخلی این نوع كالاها جلوگیری میكند. اساسا این پدیده نامبارك كه سرمایه و نیروی انسانی ایرانی در كشور دیگری تركیب میشود و پس از تولید كالا در آن كشور كه تحت فشار تورم ما نیست و از یك نرخ ارز متعادل بهره میبرد، مجددا به داخل برمیگردد و در یك «بازار بیحصار» قرار میگیرد، به دو علت عمده نرخ ارز و فضای كسبوكار مربوط است. اگر ما نرخ ارز را اصلاح كرده بودیم، این بازار دیگر بیحصار نبود. نكته دیگر نیز این است كه گاهی وقتی بحث حمایت از تولید داخل در مجلس و حتی دولت مطرح میشود، بحث «افزایش تعرفهها» پیش كشیده میشود؛ در حالی كه اساسا كاركرد تعرفهها در كشوری با مرزهای گسترده مثل ایران بسیار محدود است. یعنی اگر تعرفهها از حد خاصی بالاتر رود، در واقع قاچاق تشویق شده ست. اخیرا رییس ستاد مبارزه با قاچاق كالا و ارز اعلام كرده است كه میزان واردات قاچاقی به كشور حدود 20 میلیارد دلار است، كه این حجم زیاد واردات غیررسمی، نشان میدهد كه بالابردن تعرفهها، صرفا مسیر قاچاق را از گمركات رسمی به مبادی غیررسمی انتقال داده است. بله، به قول اهل تجارت؛ «تعرفه تا جایی اثر دارد كه درآمد آن از پول شلاق كمتر باشد»؛ بنابراین اگر تعرفهها به گونهای بالا رفت كه به ریسك قاچاق ارزید، قاچاق افزایش مییابد. بر این اساس، فقط ورود كالاهایی در مورد نرخ ارز باید بگویم كه ما هم موافق تثبیت نرخ ارز هستیم، اما نرخ واقعی ارز. ضمن اینكه این سخن كه «نرخ ارز را بازار باید تعیین كند» نیز كاملا حرف درستی است. كه استفاده از آنها، باید قانونی باشد، مثل خودرو یا كالاهای حجیم مثل ماشینآلات بزرگ یا قطعات بزرگ فولادی، میتواند كنترل شود، اما در مورد كالاهایی كه حمل آسان دارد و استفاده از آنها نیز نیازمند ثبت در مراكز قانونی نیست، قطعا ابزار تعرفه برای مقابله با قاچاق ناتوان میشود. در حالی كه اگر نرخ ارز متناسب با تورم افزایش یابد، هزینههای ورود كالاهای قاچاق نیز گران تمام میشود و این یعنی حمایت واقعی از تولید ملی. تثبیت اسمی نرخ ارز فعلی را میتوان صرفا كمك به واردات غیررسمی یا قاچاق دانست. در تاریخ اقتصاد ایران، نقش دولت و كسری بودجههای آشكار و پنهان آن همواره بیش از هر عامل دیگری در ایجاد تورم موثر بوده است. در بررسی مولفههای قیمت تمام شده در تولید داخلی از جمله نرخ سود بانكی، رقم دستمزد، عوارض شهرداری و ارقام مالیاتی میبینیم كه عوارض و هزینههایی كه ناشی از تصمیمگیریهای دولت در این حوزه است، عامل افزایش قیمت تمام شده است. بزرگترین رقابت در بازار فعلی جهان، رقابت میان كالاها نیست، بلكه رقابت میان فضاها است؛ بنابراین در ایران نیز باید این نكته مورد توجه قرار گیرد كه مولفههایی كه هزینههای فضای كسبوكار را بالا برده، چیست؟ در مورد نرخ ارز باید بگویم كه ما هم موافق تثبیت نرخ ارز هستیم، اما نرخ واقعی ارز. ضمن اینكه این سخن كه «نرخ ارز را بازار باید تعیین كند» نیز كاملا حرف درستی است. اما در مجموع سخن در این است كه ما تا كی میتوانیم سرمایه بفروشیم و كالا بخریم؟! آیا ما میخواهیم میان ارز حاصل از فروش سرمایه و ارز حاصل از فروش كالا تفاوت قائل شویم یا خیر؟ آیا این تصمیم استراتژیك كه سرمایه زیرزمینی ما باید به سرمایه روی زمینی تبدیل شود، نباید خود را در سیاستهای ارزی ما نشان دهد. در این بین، وقتی تراز پرداختها را مقایسه میكنیم، ارز حاصل از فروش نفت را در موازنه با واردات كالا قرار میدهیم، در حالی كه ما باید تراز غیرنفتی خود را بررسی كنیم و ببینیم كه آیا قصد حركت به این سمت را داریم كه برای واردات بیش از 50 میلیارد دلاری، صادرات غیرنفتی 50 میلیارد دلاری داشته باشیم؟ اگر این نگاه، نگاه راهبردی ما شد، آن وقت نرخ ارزی را تعیین میكنیم كه ما را به این نقطه مطلوب برساند.نكته دیگر نیز این است كه مگر در بازار موجود ارز، بازار رقابتی داریم كه حكم این بازار را حكم مكانیزم بازار بدانیم؟ اساسا عرضهكننده غالب در بازار ارز ما كیست؟ آیا تولیدكننده زعفران و پسته است كه با میزان كم ارز حاصل از فروش محصولش در بازار دخالت میكند یا دولت است كه از طریق بانك مركزی ارز حاصل از نفت را وارد بازار میكند؟ بنابراین سخن گفتن از تعیین رقابتی نرخ ارز، واقع بینانه نیست و این بانك مركزی است كه میتواند نرخ را تعیین كند؛ از این رو سخن در این است كه آیا تعیین نرخ ارز با نگاه «ترس از آثار تورمی افزایش نرخ ارز» انجام میشود یا با نگاه «حمایت از تولید» به واقع، تفاوت در این دو نگاه است كه آیا سیاست ارزی ما باید سیاست ارزی تولید محور باشد یا سیاست «گذران روزمره و از امروز به فردا رسیدن». امروز بر هیچ كارشناسی پوشیده نیست كه صنعت خدمات و توریسم با سرمایهگذاری خارجی رابطه ساختاری دارد هر كشوری كه بیشتر گردشگر جذب میكند به همان نسبت نیز موفق به جذب سرمایه خارجی میشود. از همسایهها میتوان به تركیه اشاره كرد كه مناطق آزادش به موازات رونق توریسم، شكوفا شده، اما در واقع گردشگری به نحوی به صورت «ویترین فضای كسبوكار» هم عمل میكند؛ چراكه گردشگران در كشورهای دیگر، از واقعیات موجود در آنها، وضعیت كسبوكار در آن كشورها و سودهایی را كه احتمالا در انتظار آنهاست، استشمام میكنند. در مناطق آزاد ما بنا به آمار رسمی در طول 9 سال اخیر، صرفا دو میلیارد دلار سرمایه خارجی جذب شده است این موضوع را از منظر بخش خصوصی چگونه میبینید آیا زمان آن نرسیده است كه مدیریت و سرمایهگذاری در مناطق آزاد كشور به بخش خصوصی سپرده شود؟ ارتباط دو سویه میان توسعه گردشگری و سرمایهگذاری همچنان كه اشاره كردید، كاملا درست است. در واقع گردشگری به نحوی به صورت «ویترین فضای كسبوكار» هم عمل میكند؛ چراكه گردشگران در كشورهای دیگر، از واقعیات موجود در آنها، وضعیت كسبوكار در آن كشورها و سودهایی را كه احتمالا در انتظار آنهاست، استشمام میكنند. برای مثال، زمانی مجموعهای از هتلها در روند خصوصیسازی در مرحله واگذاری قرار گرفت. ما هم از باب وظیفه اقداماتی در این زمینه كردیم و زمینه حضور برخی سرمایهگذاران خارجی مسلمان را در این حوزه فراهم كردیم. آنها در ارزیابیهای خود، بخشی از سرمایهگذاری را به تغییر و آموزش پرسنل اختصاص دادند؛ زیرا بر این اعتقاد بودند كه رویكرد پرسنل این هتلها در قبال گردشگران ناكارآمد است؛ چراكه آنها به دلیل حكمرانی همان نگاه دولتی و حاكم به محكوم، چای هم كه جلوی میهمان میگذارند، با حالت طلبكارانه و منتگذاری است و حتی تحمل تلفن كردن یك میهمان از این باب كه فلان سرویس در آن هتل ناكارآمد است را ندارند و طوری به وی پاسخ میدهند كه او را از مطرح كردن درخواست خود پشیمان میكنند. این موارد است كه نشان میدهد ما در صورت تغییر ندادن رویكردهای موجود، در مسابقه جهانی برنده نخواهیم بود. به طور كلی نیز كه نگاه كنیم، فرصت گردشگری در فرصتهای سرمایهگذاری، به دلایل مختلف فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی فرصتی برجسته است. اما سوال این است كه آیا ما اقدامات لازم برای مساعد كردن فضای گردشگری را انجام دادهایم یا خیر؟ یكی از مسائل در این زمینه، قیمتگذاری است. اصولا شما اگر میخواهید از طریق مكانیزم رقابت، قیمتها را پایین بكشید، دیگر نمیتوانید در آن بخش زیر بار قیمت تحمیلی بروید، زیرا با توجه به اتخاذ كردن رویكرد رقابت، میخواهید آن قدر بازیگر و عرضهكننده را زیاد بكنید كه آنها در رقابت با خودشان، هم كیفیت را بالا ببرند و هم قیمتها را پایین بیاورند. قطعا این موضوع دیگر با مكانیزم تعیین قیمت توسط دولت سازگار نخواهد بود. اگرچه باید توجه داشت كه این موضوع نظارت دولت را نفی نمیكند، زیرا نظارت یك امر است و استفاده از مكانیزمهای رقابتی برای اصلاح فضای بازار و عرضه و رقابت امری دیگر است. دولت حتما وظایف اقتصادی خود برای ایجاد توازن را باید انجام دهد، اما باید انتخاب كند كه ابزاری كه به كار میبرد، ابزار مكانیزم عرضه و تقاضا است یا تعیین و تحمیل؟! همچنین در رابطه میان صدور كالا و صدور خدمات باید گفت كه متاسفانه «تراز خدمات ما در طول سالیان گذشته، منفی بوده» و این منفی بودن، در حال رشد هم بوده است. یك رقم قابلتوجه در این زمینه، ارزی است كه به مسافران فروخته میشود. یعنی فروش ارز ما برای خروج از كشور بسیار بیشتر از درآمد ارزی ما از ورود گردشگرانی است كه به داخل میآیند كه این خود به معنای «واردات خدمات» است. این موضوع نیز به آنچه كه در مورد سیاست ارزی و نرخ ارز گفته شد، مربوط میشود. برای مثال، وقتی دلار مرتبا برای ایرانیها ارزان میشود، سفر كردن به كشوری مثل دبی برای تعطیلات نوروزی، گاهی از سفر كردن به یك استان داخل كشور ارزانتر در میآید و این یعنی تشویق به خرید خدمات از خارج از كشور. بنابراین اصلاح سیاست ارزی نه تنها در تراز كالایی ما، بلكه در بخشهایی چون صنعت گردشگری ما نیز مصداق دارد.');
document.write('
موضوع انشاء: علم بهتر است یا گاو
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 7:13:00 EDT
');
document.write(' نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، رئیس كمیسیون فرهنگی مجلس، عضو حقیقی شورای عالی انقلاب فرهنگی، مدیرعامل بنیاد دانشنامه جهان اسلام، عضو هیأت علمی دانشكده ادبیات دانشگاه تهران، عضو مجمع عالی مجالس آسیایی، عضو شورای عالی آموزش و پرورش، رئیس كنگره بینالمللی روز جهانی فلسفه، عضو هیأت امنای مدارس زنجیرهای فرهنگ، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، همگی نگرانند. حالا خودتان حدس بزنید ماجرا چقدر مهم است كه این همه شخصیت تأثیرگذار با هم نگرانند. گیریم همهشان یك نفر باشند: غلامعلی حدادعادل. وقتی ایشان جای این همه آدم میتوانند كار كنند، طبیعتاً نگرانی شخصشان، نگرانی جمعیتی كثیر از مدیران فرهنگی كشور است. موضوع نگرانی این جماعت از بابت انشاست. آقای غلامعلی حدادعادل در گفتوگو با «فارس» گفتهاند: «در حال حاضر یكی از نگرانیها در رابطه با آموزش زبان و ادب فارسی، ضعیف شدن درس انشاء در مدارس است.» به جهت الزام بررسی موضوعات مهم فرهنگی در شرایط كنونی به سرعت به چند مدرسه در تهران رفتم تا با بررسی دفاتر انشای بچهها موضوع را پیگیری كرده و گزارشی مبسوط برای كلیه شخصیتهای نگران یادشده ارسال كنم تا بلكه جماعت مذكور از نگرانی درآیند. *** انشای اول اثر كرمعلی كرامت كلخورانی موضوع انشاء: علم بهتر است یا ثروت به نام خدا البته بر همگام واضح و مبرهن میباشد كه علم بهتر است از ثروت. چون چرا كه هركس علم داشته باشد، وضعش خوب میشود. بابای بنده همین پریشب كه من و غلام داداش هفتمیام دعوایمان شد، از بابت اینكه وقتی من رفته بودم وسط غذا مستراح، غلام گوشت كوبیده مرا خورد و من هم با زانو زدم توی كمرش كه گفت: «آخ» و با سر رفت توی كاسه. بابایم وقتی داشت با كمربند همه ما حتی مامانم را كتك میزد، وسطش خودش را هم با كمربند میزد و میگفت: «خاك بر سر من كه شماها را درست كردم. اگر سواد داشتم كه شماها را درست نمیكردم.» معلوم بود كه بابایم خیلی عصبانی است چون حرفهای اشتباهی میزد. بابای ما اگر بلد بود ما را درست كند، این غلام كرهخر را درست میكرد كه وقتی من میروم مستراح گوشت كوبیدهام را نخورد. به هر حال علم بهتر است از ثروت. البته ما هم به زودی وضعمان خوب میشود چون بابایم میگفت داداش هشتمیتان كه به دنیا بیاید، دولت بهمان پول میدهد. من میخواهم به بابایم بگویم با آن پول برود مدرسه علم یاد بگیرد تا ما را درست درست كند كه غلام كرهخر وقتی من میروم مستراح، گوشت كوبیدهام را كوفت نكند. این بود انشای من. *** انشای دوم اثر اكبر اكبرپور كبیرآبادی موضوع انشاء: فوائد گاو را برشمارید به نام خدا من خیلی از شما معلم زحمتكش خوب ممنون میباشم كه این موضوع انشا را برای ما انتخاب فرمودید چون از خواست خدا من در این باره مطالعهدار میباشم. پریشب كه من با تیركمون مگسی زدم پس یخه محسن چار چشم پسر اوس منوچ و آقای ناظم ارجمند انضباطم را داد 2. شب بابایم گفت: «اگر ننهات عوض تو یك گاو زاییده بود وضعمان بهتر میبود. گاوه هم شیر میداد. هم گوساله میزایید. هم پوست و گوشت و رودهاش فایده داشت. توی مدرسهم بچهها رو اذیت نمیكرد. مثل گاو سرش را میانداخت پایین میرفت و میآمد، كاری هم به كار كسی نداشت.» لذا فواید گاو درست همان فوایدی است كه من ندارم . فقط گاو شاخ دارد كه من ندارم. از این جهت انصافاً من از گاو بهتر میباشم. این بود نتیجهگیری انشای امروز بنده درباره گاو. *** انشای سوم اثر: بابای بچه موضوع انشا: فواید همه چیز به نام او كه زیب زیبایی در بستر مستور هنر نهاد مشاطهگران سخن پارسی چنین زلف سخن را به شانه خوابانیدهاند كه هرچه كه بیند دیده/ خدایش آفریده است گر دیده میباشد و هر چیز كه در عالم در چشم پیدا و معلوم و مفهوم و مسموع باشد لابد از آثار دادار و آفریدگار گردیده بوده است اما چون به دلیل آنكه بشر و انسان و آدمیزاد اهل نسیان است دائم پیوسته همواره همیشگی باید ارشاد گردیده است بوده باشد تا هنگ فرهنگ برای چنگ هماهنگ نموده است باشد. لذا بابای من مواظب است از همه چیز در جهان بشریت و بابای من برای فواید همه چیز مفید فایده فراوان و موفور باشیده است. این بود همه آنچه از خانه من به بیاض A4 دفترم تراوید. *** انشای چهارم اثر: كامبیز كارواش موضوع انشا: بدیهای ماهواره In the name of God ماهوارهها در جهان كنونی یك طوری به ما تهاجم كردهاند كه همهاش به ما حرفهای بد میگویند و استكبار جهانی میباشد. این ماهواره ما هم هی خراب است. چون همهاش شبكههای گداها را نشان میدهد. از آن آدمهایی كه از بس گدا میباشند و پول ندارند لباس بخرند تنشان كنند. اگر ماهواره راست میگوید پولدارها را نشان بدهد. ماهواره بد است همهاش سالوادور زن نمیگیرد و دخترهای مردم را سركار میگذارد. البته من دلم خنك میشود، از بس كه ویكتوریا هم هی مردها را سركار میگذاشت. ماهواره بد است هی وسط فیلم به آدم آگهی نشان میدهد كه دستگاه بفروشند تا شكم و دماع آدمها كوچك شود. اصلاً نه كارتون دارد نه جشن رمضان. خدا را شكر ما در خانهمان ماهواره نداریم، چون ناموسدار میباشیم. اینها هم كه گفتم همهاش را در تاكسی دیده و شنیدهام.');
document.write('
افطار روزه داران در صحن حرم مطهر رضوی
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 7:09:00 EDT
');
document.write('');
document.write('
پیگیری طرح \"سئوال از رئیس جمهور\" در مجلس آغاز شد
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 6:43:00 EDT
');
document.write('یك عضو شاخص فراكسیون اصولگرایان مجلس خبر داد كه خود به همراه عده ای از نمایندگان پیگیر فراخواندن رئیس جمهور به صحن علنی مجلس و طرح سئوال از وی هستند. علی مطهری در گفتگو با مهر در پاسخ به این سئوال كه مجلس چگونه می خواهد از بعد نظارتی خود در برابر عدم اجرای قانون مصوب مجلس استفاده كند، گفت: بخشی از نمایندگان روند سئوال از رئیس جمهور را پیگیری می كنند و امیدواریم كه به نتیجه برسد و رئیس جمهور با حضور در صحن مجلس به ابهامات و سئوالات نمایندگان در خصوص عدم اجرای قانون و مسائل دیگر كه مد نظر نمایندگان است پاسخ دهد. وی در پاسخ به این سئوال كه به غیر از عدم اجرای قوانین در چه موارد دیگری از رئیس جمهور سئوال دارید؟ گفت: اجازه دهید مباحث رسانه ای نشود زیرا وقتی موضوعات رسانه ای می شود امكان اینكه محقق نشود ، بوجود می آید و ما به دنبال این هستیم كه حتما از رئیس جمهور سئوال كنیم. نماینده تهران گفت: عده ای از نمایندگان درحال انجام مراحل مقدماتی طرح سئوال از رئیس جمهور هستند تا كار به نتیجه برسد. مطهری از ارائه اطلاعات بیشتر از اقدام نمایندگان در مراحل مقدماتی خودداری كرد و مجددا تاكید كرد مجلس در برابر قانون شكنی و بی حرمتی به مجلس واكنش نشان می دهد. طبق اصل 88 قانون اساسی " در هر مورد كه حداقل یك چهارم كل نمایندگان مجلس شورای اسلامی از رئیس جمهور و یا هر یك از نمایندگان از وزیر مسئول، درباره یكی از وظایف آنان سؤال كنند، رئیس جمهور یا وزیر موظف است در مجلس حاضر شود و به سؤال جواب دهد." بر این اساس برای طرح سئوال از رئیس جمهور در دوره هشتم مجلس با 290 نماینده ، امضای حد اقل 73 نماینده لازم است.');
document.write('
تریاك چینی هم آمد!
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:52:00 EDT
');
document.write('اخبار به دست آمده از ورود تریاكهای چینی به كشورمان و فروش آن در برخی استانها حكایت دارد. به گزارش«جوان آنلاین»، به تازگی نوعی تریاك چینی در بستهبندی شبیه سیگار وارد كشور شده و با قیمتی 500 تومان گرانتر در هر گرم از تریاك ایرانی در برخی استانها به فروش میرسد. گفته میشود این نوع تریاك كه احتمالا از مواد صنعتی در تهیه آن استفاده شده، دارای تاثیرگذاری بسیار بیشتر نسبت به نوع سنتی تریاك بوده و با ظاهر شكیل و خوشرنگتر، نظر مصرفكنندگان این ماده مخدر را به خود جلب كرده است.');
document.write('
جاسوسی ناخواسته هواپیمای بدون سرنشین تركیه علیه ایران
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:49:00 EDT
');
document.write('یك كارشناس مسائل خاورمیانه و امور بین الملل در تركیه - كه در یك برنامه تلویزیونی در شبكه رسمی دولت این كشور سخن می گفت - ناخواسته اطلاعات بسیار محرمانه ای از فروش هواپیماهای بدون سرنشین توسط رژیم صهیونیستی به تركیه برای تجسس علیه ایران را فاش كرد. به گزارش تابناك، «سادات لاچینی» كه ریاست یك مؤسسه بین المللی و استراتژیك در تركیه را نیز بر عهده دارد، افزود: هواپیماهای بدون سرنشین از نوع «HERON» كه در آسمان تركیه پرواز می كند و توسط اسرائیل به تركیه فروخته شده، همواره باید تصاویری از مناطق گوناگون تركیه را به دولت تحویل دهد؛ اما در شب 31 ماه می گذشته كه حادثه حمله به كشتی صلح رخ داد و در آن، شمار بسیاری فعال تركیه ای جان باختند، هیچ تصویری به دست دولت تركیه نرسید. به طور معمول، اسرائیل هرگاه بخواهد می تواند مانع از رسیدن تصاویر به تركیه بشود. وی در ادامه گفت: بدون استثنا، همه تصاویر گرفته شده توسط این هواپیما، نخست به اسرائیل فرستاده شده و آنان، اگر مایل بودند آنها را به تركیه می فرستند. البته تاكنون به جز شب حادثه كشتی صلح، سابقه نداشته است كه تصویر فرستاده نشود. گفتنی است، به نظر می رسد، هدف اصلی تركیه از خرید این هواپیماهای بدون سرنشین، زیر نظر گرفتن مناطق گوناگون سرزمین خود است؛ اما با توجه به قدرت بالای این هواپیماها، تصاویر بخش های زیادی از كشورهای همسایه تركیه مانند جمهوری اسلامی ایران، عراق، سوریه، لبنان و غیره را نیز گرفته و در اختیار رژیم صهیونیستی و تركیه می گذارد. با توجه به اینكه همه تصاویر، نخست به اسرائیل می رود، بدون شك، این رژیم با كمك این هواپیماها و از راه تركیه علیه جمهوری اسلامی ایران، عراق، سوریه، لبنان و غیره جاسوسی می كند. وی در ادامه اظهارات خود، از نزدیكی و هماهنگی كامل میان رژیم صهیونیستی و حزب كارگر كردستان (پ ك ك) خبر داد و گفت: دلایل و مدارك موجود در دست، نشان می دهد كه رابطه میان رژیم اسرائیل و «پ.ك.ك» روز به روز نزدیك تر می شود و همكاری میان آنان افزایش می یابد.');
document.write('
انتقال وزارت راه به اصفهان
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:45:00 EDT
');
document.write('معاون وزیر راه و ترابری گفت: در صورتی كه ساختمانهای قابل ارائه به وزارت راه و ترابری آمده شود، از هفته آینده معاونت آموزش و پژوهش و آموزشكدههای این وزارتخانه به اصفهان منتقل میشوند. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت ، عبدالعلی صاحبمحمدی در جلسه امكانسنجی انتقال وزارت راه و ترابری به اظهار داشت: بر اساس تصمیم دولت مبنی بر تمركززدایی از پایتخت، به دنبال انتقال وزارتخانهها به استانهای پرظرفیت كشور بر اساس توانایی این استانها هستیم. وی با بیان اینكه پیشنهاد انتقال وزارت راه و ترابری به اصفهان از سوی استاندار این استان ارائه شد و با برگزاری جلسات مختلف، تصمیمگیری در این ارتباط به مرحله نهایی رسید، افزود: در همین راستا بازدیدهایی به منظور مشخص شدن امكانات موجود و همچنین اختصاص مكانهای مشخص به وزارت راه و ترابری انجام شد. معاون وزیر راه و ترابری تصریح كرد: البته این مسئله مهم دارای ملاحظاتی است كه باید با مراعات بسیاری از موارد و مسائل جنبی در مورد آنان تصمیمگیری كرد. وی به مركزیت استان اصفهان در كشور اشاره كرد و بیان داشت: ظرفیت این استان در راههای ریلی، جادهای و هوایی بالاست و میتواند مكان خوبی برای انتقال وزارت راه و ترابری باشد. صاحبمحمدی ادامه داد: انتقال وزارت راه و ترابری به اصفهان نیاز به بررسی و فرصت زمانی بالایی دارد و باید با تحلیل به این نتیجه رسید كه آیا مجموع وزارت به اصفهان منتقل شود یا تنها یك یا برخی از معاونتها باید منتقل شوند. وی با اشاره به اینكه در صورت موافقیت برای انتقال وزارتخانهها به دنبال استقرار وزارت راه و ترابری برای همیشه نهتنها مدت زمان محدودی در اصفهان هستیم، افزود: تصمیمهایی كه در این راستا گرفته میشود، پس از برگزاری جلسات بسیار كارشناسانه است و بر این اساس میتوان گفت كه تمام جوانب انتقال وزارتخانهها از پایتخت بررسی میشود. معاون وزیر راه و ترابری اضافه كرد: در صورتی كه ساختمانهای پیشنهادی وزارت راه و ترابری آماده شود از هفته آینده معاونت آموزش و پژوهش وزارت راه و ترابری و آموزشكدههای این وزارتخانه به اصفهان منتقل میشوند.');
document.write('
مقصود رضایی از دیدار با احمدی نژاد
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:43:00 EDT
');
document.write('دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به دیدار اخیر خود با رییس جمهور تاكید كرد: وظیفه همه مسئولان در مقابله با تهدیدات، همكاری كردن با یكدیگر است. محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در گفتگو با خبرگزاری فارس، با اشاره به جلسه اخیر خود با محمود احمدینژاد رییسجمهور، آن را یك جلسه خصوصی دانست و گفت: به هر حال در مقابله با تحریمها و تهدیداتی كه علیه جمهوری اسلامی ایران صورت میگیرد، وظیفه ما كمك كردن به یكدیگر است تا انشاءالله بتوانیم از این مرحله با پیروزی عبور كنیم. رضایی همچنین در پاسخ به این سوال كه آیا این جلسات با رییس جمهور ادامه خواهد داشت، تصریح كرد: وظیفه ما همكاری كردن است.');
document.write('
جایزه هنگفت برای لخت شدن دربرابر اوباما!
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:35:00 EDT
');
document.write('الكی دیوید میلیاردر انگلیسی اعلام كرد هر كسی در برابر باراك اوباما رئیس جمهور امریكا در حالیكه بر روی بدنش نام پایگاه اینترنتی "باتل كم"نوشته شده باشد لخت و برهنه شود یك میلیون دلار جایزه خواهد گرفت . بنا به اعلام ساندی تایمز ، الكی دیوید 45مین مرد ثروتمند انگلیس است. یك میلیاردر انگلیسی برای فردی كه در برابر رئیس جمهور امریكا لخت شود یك جایزه باورنكردنی تعیین كرد. به گزارش آخرین نیوز الكی دیوید میلیاردر انگلیسی اعلام كرد هر كسی در برابر باراك اوباما رئیس جمهور امریكا در حالیكه بر روی بدنش نام پایگاه اینترنتی "باتل كم"نوشته شده باشد لخت و برهنه شود یك میلیون دلار جایزه خواهد گرفت .بنا به اعلام ساندی تایمز ، الكی دیوید 45مین مرد ثروتمند انگلیس است. بر اساس گزارش روزنامه ایتالیایی زبان كوریره دلاسرا،دیوید در ابتدا صد هزار دلار برای انجام این كار در نظر گرفته بود اما با توجه به استقبال كم مردم تصمیم گرفت تا مبلغ جایزه را بطرز فوق العاده ای افزایش دهد. تا كنون نزدیك به 160 نفر برای انجام چنین كاری اعلام امادگی و ثبت نام كرده اند. باتل كم پایگاه اینترنتی این میلیاردر انگلیسی است . این میلیاردر انگلیسی درباره هدف خود از برگزاری این مسابقه و انتخاب سوژه ای همانند رئیس جمهور امریكا گفت، اوباما شخصیتی جهانی است. من با او هیچ كینه و دشمنی ندارم.');
document.write('
واردات برنجهای آلوده به ایران متوقف نشده است
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:29:00 EDT
');
document.write('مهدی غضنفری ، وزیر بازرگانی می گوید كه «چیزی برای جلوگیری از واردات این برنجها به این وزارتخانه ابلاغ نشده است.» این سخنان در حالی بیان می شود كه احمد ناطق نوری یكی از اعضای هیات رییسه مجلس، دوشنبه، گفته بود كه با واردكنندگان برنجهای آلوده برخورد خواهد شد و واردات هشت نوع برنج آلوده از سوی وزارت بهداشت تخلف محسوب میشود. نماینده نور و محمود آباد در مجلس شورای اسلامی همچنین گفته بود «واردات هشت نوع برنج آلوده از سوی وزارت بهداشت تخلف است». وزیر بازرگانی جمهوری اسلامی ایران در گفت و گو با خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، افزود: «واردات سه مرحله دارد كه ما در مرحله میانی آن هستیم. در مرحله نخست كه دستگاه تخصصی باید راجع به آلوده بودن یا ضوابط واردات اعلام نظر كنند و كتبا به ما بنویسند، هنوز نه از طرف موسسه استاندارد، نه از طرف وزارت بهداشت و نه از طرف وزارت جهاد كشاورزی كه اجازه قانونی برای اعلام این موضوع را دارند چیزی كتبا گفته نشده است» . در اواخر اردیبهشت ماه مسئولان وزارت بهداشت ناظر بر برنجهای وارداتی، آلودگی این برنج ها به فلزات سنگین را تایید كرد. عباس رجایی، رییس كمیسیون كشاورزی مجلس در این مورد گفته بود كه آلوده بودن برنج های وارداتی قبلاً محرز شده بود. این نماینده مجلس معتقد است پرونده واردات برنج های آلوده باید هرچه سریعتر به دادگاه ارسال شود. این در حالی است كه واردات برنجهای هندی ادامه دارد. انوشیروان محسنی بندپی، نماینده مجلس و نایب رییس كمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی، پیشتر با اشاره بر قطعی بودن آلودگی برنج های وارداتی به آرسنیك گفته بود: «دیگر این نشود كه برنج بیاید و بعد مسمومیت اضافه شود و مرگ و میر در درازمدت بر اثر بیماری های سرطانی اضافه شود بعد ما بیاییم در خانه مردم و فروشگاه ها نمونه برداری كنیم. این اصلاً درست نیست. روش علمی نیست. ما در مبادی ورودی و یا در جاهایی كه خریداری می شود، این آنالیزها و آزمایش ها انجام شود كه این تكرار نشود». بر اساس گزارش گمرك ایران، نزدیك به یك و نیم میلیون تن برنج به ارزش یك میلیارد دلار در سال ۸۸ وارد ایران شده كه در مقایسه با میزان واردات برنج در سال قبل از آن رشدی ۳۴ درصدی داشته است و البته واردات برنج های آلوده همچنان ادامه دارد.');
document.write('
سایت «اوریفلیم» فیلتر شد
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:25:00 EDT
');
document.write('سایت اینترنتی شركت هرمی «اوریف لیم» بهدلیل هرمی و غیرقانونی بودن فعالیت این شركت فیلتر شد. به گزارش فارس سایت شركت هرمی آرایشی ـ بهداشتی «اوریفلیم» به آدرس اینترنتی www.oriflame.ir به همراه چند وبلاگ دیگر كه اقدام به ارائه تبلیغات غیرقانونی میكردند از 2 هفته قبل فیلتر و مسدودسازی شده است. در پی فیلتر شدن سایت شركت هرمی اوریفلیم از سوی مراجع قضایی و با توجه به اعلام غیرقانونی بودن تبلیغات و فعالیت شركت اوریفلیم، عوامل این شركت دست به شگرد غیرقانونی تازهای زدهاند. عوامل شركت اوریفلیم برای فعالیت و حضور مجدد غیرقانونی خود در فضای مجازی، اقدام به راهاندازی وبسایتهای مختلف و وبلاگهایی با عنوانهایی نظیر «اوریفلیم پرشیا»، «محصولات آرایشی و بهداشتی اوریفلیم»، «مشاوران زیبایی اوریفلیم» و ... كردهاند. یك منبع آگاه در این خصوص به فارس گفت: تمامی این وبلاگها كه از سوی عوامل شركت اوریفلیم ایجاد شده، شناسایی و به مراجع قانونی معرفی شدهاند. وی همچنین به سرویسدهندگان خدمات میزبانی اینترنتی و خدمات دسترسی هشدار داد كه مراقب فعالیت و حضور غیرقانونی عواقب شركت اوریفلیم در فضای مجازی باشند و از در اختیار دادن هرگونه امكان فعالیت به عوامل این شركت جداً خودداری كنند. در صورتی كه تخلف و یا محتوای مجرمانهای در یكی از پایگاههای اینترنتی و یا وبلاگها منتشر و این امر به «مركز توسعه فناوری اطلاعات و رسانههای دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی» گزارش شود، در صورت ثبت بودن این پایگاه اینترنتی در «ستاد ساماندهی سایتهای اینترنتی»، به سایت مزكور تذكر داده میشود و این سایت موظف است طبق قانون جرایم رایانهای سریعا اقدام به رفع اثر مجرمانه كند و در غیر این صورت فیلتر خواهد شد. همچنین در صورت انعكاس محتوای مجرمانه در یكی از پایگاههای اینترنتی كه در ستاد ساماندهی سایتهای اینترنتی مركز توسعه فناوری اطلاعات و رسانههای دیجیتال ثبت نشده باشد، این پایگاه اینترنتی نیز فیلتر خواهد شد. لازم به توضیح است برخورد با پایگاههای اینترنتی كه اقدام به اننتشار محتوای مجرمانه میكنند تنها به فیلتر و مسدود شدن این سایتها و وبلاگها ختم نمیشود بلكه قانون پیشبینی لازم جهت پیگرد قضایی و حتی مجازات حبس برای عوامل این پایگاهها را دارد. مطابق قانون جرایم یارانهای، سرویسدهندگان خدمات میزبانی و خدمات دسترسی، مسئول محتوای ارائه شده در سایتهای زیرمجموعه خود هستند و در صورت مشاهده محتوای مجرمانه باید نسبت به رفع آن اقدام كنند. علیرضا كریمی، مدیركل دفتر تبلیغات و اطلاعرسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز پیش از این در گفتوگو با فارس گفته بود «از سوی دفتر تبلیغات وزارت ارشاد هیچگونه مجوز فعالیت و تبلیغات برای شركت هرمی اوریفلیم صادر نشده است و هرگونه تبلیغات این شركت غیرقانونی و ممنوع است.»');
document.write('
جریمه 298 میلیون دلاری یك بانك بریتانیایی به اتهام همكاری مالی با ایران
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:22:00 EDT
');
document.write('یك بانك بریتانیایی به دلیل انجام مبادلات مالی غیر قانونی با ایران و چند كشور دیگر مشمول تحریم های آمریكا ، به پرداخت 298 میلیون دلار جریمه به دولت آمریكا محكوم شد . به گزارش عصر ایران و به نقل از خبرگزاری آسوشیتد پرس ، بانك " باركلیز " كه در بریتانیا به ثبت رسیده است به دلیل انجام مبادلات تجاری با بانك های ایران ، كوبا ، سودان ، لیبی و برمه از سوی دادستان های فدرال آمریكا به پرداخت 298 میلیون دلار جریمه محكوم شده است . وزارت دادگستری آمریكا این بانك بریتانیایی را متهم كرده كه در فاصله سال های 1995 تا 2006 مبادلات مالی غیرقانونی به ارزش 500 میلیون دلار با مشتریانی از ایران و چهار كشور دیگر مشمول تحریم های آمریكا داشته است. دادستان های فدرال آمریكا این بانك را متهم كرده بودند كه برای گریز از مجازات مبادلات مالی غیرمجاز خود را پنهان می كرده است . بانك باركلیز یك موسسه سرمایه گذاری بزرگ است كه در بازارهای بورس و اوراق بهادار آمریكا فعالیت گسترده ای دارد . دادستان های فدرال آمریكا و وكلای بانك باركلیز توافق كرده اند كه در ازای تعلیق دو ساله این پرونده ( تا رفع كامل اتهام های وارده در پرونده ) باركلیز طی دو قسط 149 میلیون دلاری در مجموع 298 میلیون دلار به دولت فدرال بپردازد. قاضی فدرال دادگاهی در نیویورك باید این توافق را تایید كند. این اقدام دادستانهای فدرال آمریكا در حالی صورت می گیرد كه وزارت خزانه داری آمریكا نیز با صدور بخشنامه ای به بانك های خارجی در مورد رابطه با ایران هشدار داده است. این بخشنامه در واقع جزئیات نحوه اجرای تحریم هایی است كه كنگره آمریكا در ماه ژوئن علیه ایران تصویب كرده است . بر اساس این تحریم ها بانك ها و موسسات مالی خارجی فعال در آمریكا در صورتی كه با اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی تحریم شده ارتباط داشته باشند، حق دسترسی به نظام بانكی ایالات متحده را نخواهند داشت . ');
document.write('
احمدی نژاد: به جای زن محكوم به سنگسار ، به برزیل فناوری می فرستیم
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:10:00 EDT
');
document.write('احمدی نژاد درخواست برزیل برای فرستادن زن ایرانی محكوم به سنگسار به برزیل را رد كرد. رئیس جمهور ایران در گفت وگو با شبكه خبری پرس تی وی اظهار داشت كه زن ایرانی محكوم به سنگسار با وجود درخواست برزیل به این كشور فرستاده نخواهد شد. احمدی نژاد ادامه داد: معتقدم نیازی نیست برای رئیس جمهور برزیل مشكلاتی ایجاد و این زن به برزیل فرستاده شود. وی افزود: ما اصرار به صادرات فناوری به برزیل داریم نه فرستادن چنین مسائلی. رئیس جمهور ایران تاكید كرد: در نهایت ، قاضی وجود دارد و قضات هم مستقل هستند اما من (در این باره) با رئیس قوه قضائیه صحبت كردم و قوه قضائیه هم با این موضوع ( فرستادن زن ایرانی محكوم به سنگسار به برزیل) موافق نیست. رئیس جمهور برزیل تاكنون چندین بار از همتای ایرانی خود خواسته است تا با دادن پناهندگی به زن ایرانی محكوم به سنگسار موافقت كند تا او بتواند به برزیل برود. برزیل هم اكنون در آستانه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری است و موضوع ایران و این زن محكوم به سنگسار بر رقابت های انتخاباتی برزیل سایه انداخته است. سكینه محمدی آشتیانی 43 ساله در 15 ماه می 2006 به جرم رابطه غیرمشروع، به سنگسار محكوم شد. این حكم در سال 2007 نیز در دادگاه عالی ایران تایید شد اما مدتی است رسانه های خارجی به این موضوع می پردازند و خواستار منع اجرای این حكم می شوند. وی همچنین مدتی پیش در مصاحبه ای كه از شبكه دوم سیما پخش شد به ارتكاب جرم های رابطه غیرمشروع و قتل همسرش اعتراف كرد. واكنش برزیل "ماركو اوریلیو گارسیا" مشاور ارشد رئیس جمهور برزیل در امور سیاست خارجی نیز گفت: برزیل بار دیگر تلاش می كند تا این زن ایرانی محكوم به سنگسار را نجات دهد. وی افزود: برزیل با این موضوع با عنوان مسئله سیاسی برخورد می كند. مشاور ارشد رئیس جمهور برزیل تاكید كرد: اگر معتقد بودیم كه تلاش های ما (به زن ایرانی محكوم به سنگسار) كمك نمی كند، در این باره اصرار نمی كردیم. یك منبع آگاه دیگر در كابینه برزیل نیز خواست نامش اعلام نشود در موفقیت تلاش های برزیل برای دادن پناهندگی به زن ایرانی محكوم به سنگسار ، ابراز تردید كرد.');
document.write('
روزنامه عربی: ایران با سریال هایش تهاجم فرهنگی می كند
');
document.write('Wed, 18 Aug 2010 5:04:00 EDT
');
document.write('روزنامه العرب چاپ لندن در گزارشی به موضوع پخش فیلم های ایرانی از شبكه های عربی پرداخت. به گزارش عصر ایران ، در این گزارش آمده است: ایران مسیر جدیدی را برای ورود به ذهن شهروندان كشورهای عربی كشف كرده و این مسیر ، پخش سریال های دراماتیك است ؛ شهروندان عرب جذب همه نوع سریال هایی می شوند ، از سریال های مكزیكی گرفته تا سریال های ایرانی ، تركی و كره ای. این شهروندان همچنین می توانند با تمامی موضوعات درام از درد عشاق تا ایثارگری مبارزان، از اقدامات جنایتكاران تا زندگی پیامبران و قدیسان همراهی كنند. آنچه این روزها در تلویزیون های عربی مشاهده می كنیم تهاجم سریال های درام ایرانی به شبكه های ماهواره ای عربی هستیم. سریال های ایرانی دوبله شده به عربی و برگرفته شده از ادیان آسمانی البته از دیدگاه شیعه كه تجسم شخصیت پیامبران و صحابه وحواریون را مجاز می داند. در عین حال باید گفت اقبال شبكه های ماهواره ای عربی به سریال های ایرانی دارای توجیه هایی است. این سریال ها با تكنیك های پیشرفته ای تولید شده اند و بازیگران و سناریوی عالی دارند. این سریال ها همچنین با بهای مناسبی عرضه می شوند. موضوعات این سریال ها نیز همیشه محل اختلاف بوده و برای بینندگان كشورهای عربی تازگی دارد. سریال های ایرانی در روزهای آینده، به سلاح دیگری از مجموعه سلاح های ایران برای در اختیار گرفتن ذهن و ذائقه شهروندان كشورهای عربی تبدیل خواهد شد. سریال های ایرانی نسبت به همتایای مكزیكی، كره ای و تركی خود متمایزند. این سریال ها، اندیشه های اعتقادی متفاوت از عقیده اكثریت ببینندگان این سریال ها ، عرضه می كنند. این روند به معنی باز كردن راه برای برقراری امپراتوری توسعه طلبانه ایران است. امپراطوری كه نشانه های آن در عراق، منطقه خلیج فارس، لبنان و یمن در حال ظهور است. هنگامی كه ایران مجموعه ای از شبكه های ماهواره ای به زبان عربی راه اندازی می كند تا اهداف سیاسی ، تمدنی و عقایدی خود را گسترش دهد و تنش های مذهبی را هوشمندسازی كند و به هویت كشورهای عربی حمله كند و تاریخ و سمبل های آنها را زیرسوال ببرد به این نتیجه می رسید كه این گفتمان نیازمند تسهیلاتی برای حمله به ذهن شهروندان كشورهای عربی است كه این موضوع را در سریال های درام می یابد تا از آن در خدمت اهداف خود در منطقه استفاده كند . اقدام ایران برای راه اندازی شبكه ماهواره ای ویژه نمایش فیلم و سریال های درام دوبله شده به زبان عربی نیز اقدام دیگری در مسیر تهاجم رسانه ای و فرهنگی علیه كشورهای عربی است. سریال های ایرانی در شبكه های عربی مدتی است كه سریال های ایرانی با دوبله عربی از برخی شبكه های عربی پخش می شوند. پیش از این فیلم یوسف پیامبر از شبكه ماهواره ای "او تی وی " لبنان پخش شد. همچنین پخش فیلم ایرانی حضرت مسیح نیز از شبكه های المنار و ان بی ان لبنان آغاز شد اما با اعتراض علمای مسیحی در این كشور، متوقف شد. همچنین هم اكنون سریال های ایرانی یوسف پیامبر، حضرت مسیح و حضرت مریم نیز از شبكه های كشور تونس در حال پخش است.');
document.write('
');